இரவு பத்தரை மணி. ஊர் மொத்தமும் அடங்கிப் போயிருந்த அந்த இரவு வேளையில் நான் மட்டும் உறங்காமல்.. என் உள்ளத்தில் பொங்கும் ஒரு மெல்லிய தவிப்புடன் காத்து கொண்டிருந்தேன் !
மாலையில் பணம் வசூல் செய்வதற்காக நகரத்துக்கு போன என் மருமகன் இன்னும் வீடு வந்து சேரவில்லை. !
என் பக்கத்தில் கால் பரப்பி தூங்கும் என் கணவரை பார்த்தேன். இந்த கவலை சிறிதும் இல்லாமல் 'ஆ' வென வாயை பிளந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தார். அந்த கிழட்டு மனுஷன் உடம்பில் டாயர் மட்டும் இருக்க.. அவர் பரத்தி போட்டிருந்த தொடைகளின் வழியாக அவரது விறைக் கொட்டைகள் லேசான மயிர்களுடன் தெரிந்தது. ! என் கை நீட்டி அவரின் டாயரை இழுத்து விட்டு கொட்டைகளை என் பார்வையில் இருந்து மறைத்தேன்.!
என் பெயர் ரஞ்சிதா. வயது நாற்பத்தெட்டு. எனக்கு ஒரே மகள். அவளுக்கு நல்ல மாப்பிள்ளையாகப் பார்த்து கட்டிக் கொடுத்து.. இரண்டு குழந்தைகளும் இருக்கிறது. ! என் மருமகன் இந்த மாதிரி சில சமயங்களில் அவன் தொழில் விசயமாக வந்து எங்கள் வீட்டில் இரவு தங்கி காலையில் போவதுண்டு !!
அப்படி என் மருமகன் வந்து விட்டால் என் கிழக் கணவருக்கு செம கொண்டாட்டம்தான். இவருக்கு குடிக்கவும் அவனே வாங்கி வந்து கொடுத்து விடுவான். மருமகனும்.. மாமனாரும் ஒன்றாகவே உட்கார்ந்து தண்ணியடிக்கும் அளவுக்கு நல்ல நெருக்கம் !!
கதவு தட்டப்பட்ட போது மணி பதினொன்று. சோர்வில் கொஞ்சம் சாய்ந்து படுத்துக் கொண்டிருந்தவள் சட்டென எழுந்து போய் கதவை திறந்தேன். என் மருமகன்தான்.
' வாங்க' நான் ஆவலாக அவனை வரவேற்றேன்.
உள்ளே வந்தான்.
'மாமா தூங்கிட்டாரா அத்தை ?'
' ம். நிதானமில்லாம கிடக்காரு மனஷன். எல்லாம் உங்களாலதான். சரி சரி கை கால் கழுவிட்டு வாங்க.. சாப்பிட எடுத்து வெச்சிருக்கேன். எல்லாம் ஆறிப் போயிருக்கும் '
'வேணாம் அத்த. நான் சாப்பிட்டேன்.!'
'என்னது போறப்ப சொல்லித்தான அனுப்பினேன். வீட்டுக்கு வந்து சாப்பிட சொல்லி. '
'ஐயோ அத்தை. அதை ஏன் கேக்கறிங்க. இன்னிக்கு அவங்க வீட்ல விஷேசம் வேற என்னை சாப்பிடாம போக விடமாட்டேனுட்டாங்க.. அதான்...' எனச் சொன்ன அவன் பார்வை என் மார்பில் விழுந்தது!
அப்போதுதான் நான் என்னை கவனித்தேன். படுத்துக் கொண்டிருந்தவள் அவசரமாக எழுந்து வந்ததில் என் முந்தானை விலகியிருந்தது. என் ஜாக்கெட்டின் மேல் கொக்கி கழண்டு என் பால் கலசங்கள் அப்பட்டமாக தெரிந்து கொண்டிருந்தது. என் ஜாக்கெட்டின் பிளவு அவனுக்கு விருந்தாகியிருக்க வேண்டும் என்பதை நான் உணர்ந்தேன். சட்டென என்னை ஒரு வெட்கம் கவ்விக் கவ்விக் கொண்டது. அவசரமாக என் புடவை இழுத்து முந்தியை சரி செய்தேன்.
என் செயலை பார்த்துக் கொண்டிருந்த அவன் கண்களில் போதை தெரிந்தது. என்றும் இல்லாமல் இன்று அவன் பார்வை என்னை வெட்கப் பட வைத்தது.
' நீங்க சாப்பிட்டிங்களாத்தை ?' அவன் சட்டை பட்டன்களை கழற்றிக் கொண்டே என்னைக் கேட்ட போது .. அவனிடமிருந்து குப்பென ஒரு சாராய நெடி வீசியது.
'ம்ம். நான் சாப்பிட்டேன் மாப்பிள்ளை !' இரண்டடி பின்னால் நகர்ந்து நின்றேன்.
' மாமா ?'
' ம்ம். அவருக்கென்ன.. சரி வந்து படுத்துக்கங்க. '
'நான் மாமா கூட படுத்துக்கறேனே. '
' அவரு கூடவா ? ஏங்க மாப்பிள்ளை. ? அவரு போதைல கிடக்காரு. வாங்க உங்களுக்கு உள் ரூம்ல பாய் விரிக்கறேன் ' என சொல்லி விட்டு நான் சட்டென திரும்பி போனேன்.
முன்பே கூட்டிய அறையை மீண்டும் ஒரு முறை கூட்டி பாயை விரித்தேன். அவனுக்கென எடுத்து வைத்திருந்த பாய் தலையணை போர்வை எல்லாம் எடுத்து வைத்தேன். !
உள்ளே வந்தவன் சட்டையை கழற்றி என்னிடம் கொடுத்தான்.
' இதுல பணம் இருக்கு அத்தை. நாளைக்கு மத்யாணம் ஒரு வசூல் இருக்கு அத முடிச்சிட்டுதான் போகனும். நான் போறப்ப வாங்கிக்கறேன். எடுத்து வெச்சிருங்க.!'
அவன் வெள்ளை பனியனை மீறி சுருள் சுருளாக தெரிந்த மார்பு ரோமங்களில் என் பார்வை இயல்பாக விழுந்தது.
'ம்ம்.. என் மகள் புரண்டு விளையாட அழகான திடமான ஒரு ஆண்மைத் திடல்.. '
அவன் தன் மார்பை தடவிக் கொள்ள.. நான் சட்டென சுதாரித்தேன்.
' ச்ச என்ன இது. என் மகளின் கணவனை போய்... கொஞ்சம் கூட விவஸ்தை இல்லாமல்... என்னை நினைத்து எனக்கே வெட்கமா இருந்தது. ! '
' அவளையும் நீங்க கூட்டிட்டு வந்துருந்தா ஒரு ரெண்டு நாள் இருந்துட்டே போயிருக்கலாம். ' என நான் மெல்லச் சொன்னேன்.
' அடுத்த தடவ வரப்ப உங்க ஆசை மகளோட வரேன். போதுமா.!'
'ஏன் மாப்பிள்ளை இப்படி பேசறிங்க.? ஏதாவது தப்பா சொல்லிட்டேனா ?'
'அயோ இல்ல அத்தே. நான் கொஞ்சம் விளையாட்டா பேசினேன்.'
'சரி சாப்பிட கொஞ்சம் தரட்டுமா ?'
' தண்ணி மட்டும் குடுங்க அத்தை.!'
' ஒரு நிமிசம் ' அவரமாக திரும்பி சமயலைறைக்கு போனேன்.!
இதை நான் முதலிலேயே செய்திருக்க வேண்டும். நான் ஒரு மடச்சி. என்னை நொந்து கொண்டே சொம்பில் தண்ணீர் கொண்டு போய் கொடுத்தேன். என் விரல் தொட்டு வாங்கினான். என் மேல் பார்வையை வீசிக் கொண்டே தண்ணீரை அன்னாந்து குடித்தான். ! அவன் பார்வை இன்று இயல்பாக இல்லை என்பது எனக்கு தெளிவாக புரிந்தது. என்றும் இல்லாமல் இன்று என்னை இவன் குறுகுறுவென பார்க்க என்ன காரணம் ??
மீண்டும் என் முந்தானையை சரி செய்து கொண்டேன். இரண்டடி பின்னால் தள்ளி நின்றேன். மார்பில் லேசாக தண்ணீர் சிந்திக் கொண்டு சொம்பை கொடுத்தான். ஒரு மெல்லிய கிளர்ச்சி உணர்வுடன் நான் அதை வாங்கியபோது சட்டென சொம்பு கை விட்டு நழுவியது. நான் பதறி சொம்பைப் பிடிக்க.. அவனும் அதேபோல பாய்ந்து பிடித்தான் !
தண்ணீர் சொம்பு என் கையில் இருக்க.. என் பால் சொம்பு அவன் கையில் இருந்தது !!
நான் அதிர்ந்து போனேன். இதை நான் கொஞ்சம் கூட எதிர் பார்த்திருக்கவில்லை. என்ன காரியம் செய்கிறான் இவன் ? என் இடது முலை அவன் வலது கையில் இருந்தது. அவன் கைக்கு வசமாக கிடைத்த முலையை இறுக்கிப் பிடித்து பிழிந்து கொண்டிருந்தான் !
நான் சுதாரித்து விலகினேன். தண்ணீர் சொம்பு இப்போது என் கையை விட்டு நழுவிப் போய் 'நங் 'கென தரையில் விழுந்தது. உள்ளே இருந்த தண்ணீர் எல்லாம் தெறித்து சிதறியது. என் பாதங்கள் புடவை எல்லாம் ஈரமாகியது. ! அதை விட என் உடம்பு பதறிக் கொண்டிருந்தது.!
மனசு என்பது ஆசாபாசம் கொள்ளுமே தவிற.. சத்தியமாக இன்றுவரை என் கணவன் கை தவிற வேறு ஆண் கை என் முலைகளில் பட்டதில்லை. என் உடம்பில் தோன்றிய அந்த நடுக்கம் என்னை பேச விடாமல் தடுத்தது. நான் முகம் வெளிற.. அவனை நிமிர்ந்து கூட பார்க்க முடியாமல் தடுமாறிக் கொண்டிருக்க.. சட்டென என் கைகளை பிடித்தான்.
' என்னை மன்னிச்சிருங்க அத்தை. உங்க கைய காலா நினைச்சு கேக்கறேன். நான்.. நான் வேணும்னே பண்ணல.. திடீர்னு ஒரு சபலம்.. உங்க மேல எனக்கு ரொம்ப மரியாதை இருக்கு.. அன்பு வெச்சிருக்கேன்.. என் அன்பையும் புரிஞ்சிக்கங்க கொஞ்சம்..'
'கடவுளே என்ன ஒளர்றிங்க..' நான் பதறினேன்.
' ஒளறலை அத்தை இத்தனை வயசுக்கப்பறமும் நீங்க ரொம்ப அழகாதான் இருக்கிங்க. உங்கள பாக்கறப்ப எல்லாம் என் மனசுல உங்க மேல அன்பு பொங்கி பொங்கி வருது.. என்னோட அன்பையும் கொஞ்சம் புரிஞ்சிக்கங்க அத்தை... ப்ளீஸ்..'
அன்பு.. அன்பு என்று எதை சொல்கிறான் ? அவன் பார்வையில் அன்பின் அர்த்தம்தான் என்ன? இல்லை இவன் ஏதோ உளறுகிறான். என்னை தப்பாக அணுக முயற்சிக்கிறான். இது சரியில்லை. நான் பயத்துடன் அவன் கையை தள்ளி விலக எண்ணினேன்.
ஒரு நொடி விட்டு மீண்டும் அவன் என் கையை பிடித்தான். இந்த முறை என்னை கட்டிப் பிடிக்க முயன்றான்.!
' அய்யோ விடுங்க மாப்பிள்ளை. என்ன பண்றிங்க.. அசிங்கமா இல்லை? ' நான் திமிறினேன்.
அவன் பிடி இன்னும் வலுவானது. அவன் கை மீண்டும் என் முலையை பற்றியது. எனக்கு கத்தவும் பயம்.
' இவன் என் மருமகப் பிள்ளை ஆயிற்றே..? என் மகள் வாழ வேண்டுமே. ? நான் கத்தியோ இவனை திட்டியோ அசிங்கப் படுத்தினால் இதனால் என் மகள் வாழ்க்கை கேள்விக்குறி ஆகுமே. அவளை இவன் ஒதுக்குவானே.. ? என் வீட்டுக்கு கூட அனுப்பி வைக்க மாட்டேனே.. இப்போது நான் என்ன செய்வது. ? கடவுளே.. என்னை ஏன் இப்படி சோதிக்கற.. ?' என் கண்களில் இருந்து மளமளவென கண்ணீர் வழியத் தோடங்கியது !!
என் கண்களில் இருந்து வழிந்த கண்ணீர் எந்த வகையிலும் என் மருமகனை பாதித்ததாக தெரியவில்லை. என் எதிர்ப்பு குறைந்த நேரத்தில் அவன் ஒரு கை என் இடுப்பை வளைக்க.. அவன் உதடுகள் என் உதடுகளில் பதிந்தது !
நான் ஒடுங்கிப் போனேன். என் உடல் கூசிப் போய்.. கூட்டுக்குள் சுருங்கிக் கொள்ளும் நத்தை போல என் பெண்மை தன் ஓட்டுக்கள்ளேயே சுருங்கிப் போனது !
அவன் ஒரு கை என்னை நகர விடாமல். . என் இடுப்பை இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருக்க.. இன்னொரு கையால் என் கன்னங்களில் வழிந்த கண்ணீரை துடைத்து விட்டுக் கொண்டு என் கீழுதட்டை கவ்வி இழுத்து மென்று சுவைத்தான் .!!
